Najstarsze udokumentowane ślady osadnictwa w okolicach Chróściny pochodzą ze średniowiecza. Archeolodzy odkryli osadę z VI-VII w. i grodzisko z VIII-IX w. lub X-XII w. (data wcześniejsza jest bardziej prawdopodobna). Nazwa miejscowości ma charakter topograficzny i pochodzi od wyrazu »chróścina« (pisownia obowiązująca do 1936 r.) , który oznaczał „gąszcz, zarośla”; najstarsze zapisy nazwy: „Croszyna” (1289), „Crostina” (1580), „Krasch” (1596), „Kraschen” (1687/1688) Chróścina powstała w. XIII jako wieś przypuszczalnie książęca o charakterystycznym układzie zabudowań - plac (nawsie) pośrodku z równoleżnikowo rozchodzącymi się drogami. Mniej więcej w tym samym czasie wzniesiono kościół, który od początku był pomyślany jako parafialny. W r. 1289 wymieniono z imienia plebana z Chróściny - Tomasza; następni duchowni odnotowani w dokumentach - Mikołaj (1345 r.) i Krzysztof (1440 r.). Być może w Chróścinie istniał jeszcze jeden kościół, albowiem w latach 80. XVII w. zapisano, że poza wsią zachowały się ślady świątyni p.w. św. Jerzego. W 1310 r. Chróścina jako jedna z wielu miejscowości znalazła się w obrębie okręgu sądowniczego usytuowanego w Górze. Wieś została przekazana rodowi von Dohna, wywodzącemu się z Dohna nad Łabą. W 1350 r. książę Jan Ścinawski zatwierdził dożywocie w Chróścinie dla Kunegundy von Liedlau, żony Boto von Dohna. Boto był właścicielem wsi, ale raczej mieszkał w Starej Górze. Jego wnuk Henryk VI von Dohna był panem na Chróścinie i Witoszycach, a w latach 1496-1508 starostą górowskim. Jemu można przypisać ok. 1483 r. powstanie obecnej świątyni p.w. św. Michała Archanioła. Z pierwotnego wyposażenia zachowała się drewniana rzeźba Marii z dzieciątkiem znajdująca się obecnie we wnętrzu kościoła. Prawdopodobnie pochodzi z szafy gotyckiego tryptyku, służącej jako ołtarz główny. Albo Henryk VI von Dohna, albo jego syn Christoforus (zm. w 1547 r.) przystąpił do budowy siedziby rodowej w Chróścinie. Prawdopodobnie znajdowała się ona na zachodnim skraju wsi. Obecnie na terenie wsi znajduje się pałac (tzw. folwark górny) i pozostałości folwarku dolnego. Pałac leży po północnej stronie drogi do Czerniny. Pierwotnie powstał jako renesansowy dwór. W pierwszej połowie XVII w. nastąpiła przebudowa, z której zachowały się sklepienia i stropy na parterze. W XIX w. m.in. podwyższono budynek. A ok. 1937 r. przekształcono wnętrza. Obecnie renesansowy dwór jest budowlą pałacową o cechach barokowych Wokół podwórza przy pałacu znajdują się: dwa spichlerze (jeden z nich jest najstarszym obiektem po pałacu), stodoła, dwie obory, stajnia i czworaki. W 1508 r. Henryk von Dohna z bratem dokonał podziału majątku, a jego starszy syn Christoforus zapoczątkował chróścińskie odgałęzienie rodu von Dohna. Syn Christoforusa - Kaspar von Dohna adaptował kościół chróściński dla potrzeb wyznania ewangelickiego. W 1522 lub w 1530 r. świątynię zaczęli używać protestanci, a w 1654 r. kościół przywrócono katolikom. Chróścina z kolei przypadła wnukowi Kaspra - Henrykowi, a następnie jego córce Mariannie Jadwidze. Ta w 1643 r. odstąpiła Chróścinę jedynemu synowi z pierwszego małżeństwa - Henrykowi Joachimowi von Schllenburg, potem miejscowość przejęła jej wnuczka Urszula Marianna zamężna ok. 1655 r. z Karolem Maurycym von Reder. Ich syn Gottlieb von Reder w 1692 r. ożenił się z Anną Elżbietą von Sauerma. Mieli siedmioro dzieci. Zmarł przed 1722 r. W latach 1728-1738 dobro chróścińskie przejęły klaryski głogowskie, które posiadały je do 1810 r. (kasacja dóbr klasztornych edyktem Fryderyka Wilhelma III). Jako dobra państwowe wielokrotnie zmieniały dzierżawców: 1845 - Kinzel; 1875 - Jaerschky; 1888/90 - Hoferichter; 1895 - von Bernuth; 1937 - Siegfried Hofmann). W 1837 r. wybudowano szkołę ewangelicką. W 1920 r. podczas burzy uległy uszkodzeniu mury wieży. W 1929 r. zawaliły się trzy ściany wieży. Prace remontowe zakończono w 1933 r.
.:Opracowane w oparciu o materiały TMZG:.